KATEGORİLER

• Anasayfa
• KPSS
• Özel Haberler
• Güncel Haberler
• Dosya-Dökümanlar
• Memurlar
• Mevzuat
• Mahkeme Kararları
• Soru-Cevap
• Sendika
• Sınavlar
• Aile-Sağlık
• Bilim-Teknik
• Güncel-Dünya
• İş İlanları
• Spor-Medya

Sayın Bakanım,

2,5 yıl hizmetli kadrosunda, paspas çekip bulaşık yıkayarak eğitimimi tamamlamaya çalışarak çok ağır şartlarda devletime hizmet ettim. Hiç esef duymadım bundan, gurur duydum.
Eğitimi fakültesinden mezun olmama 3 ay kala çalıştığım kurumumdaki amirlerim sorun telakki edip “Ya işine gel, ya okuluna git!” seçeneğini reva gördüler. Sessiz bir “Eyvallah” dedim, gıkım çıkmadı.
Mezun oldum, 6 ay işsiz kaldım gıkım çıkmadı.
Sayın Bakanım, bakanlığınız bünyesinde çıkarılan atama yönetmelik ve usullerine göre “Öğretmen olabilme şansımın on binde bir ihtimal olmasına rağmen” istifa ettim hizmetli kadrosundaki görevimden, gıkım çıkmadı. Hiç gıkım çıkmadı bütün bunlar olurken sayın bakanım zira benim, bana umut bağlayan sevdiklerimin bir hayali vardı: “öğretmen olabilmem.” Ömrümün 20-25 yılını bu uğurda sarf ettikten sonra maalesef bakanlığınız yönetmeliklerine göre hayatımın 20 yılına bir çizik çekmem gerekiyor. Hangi vicdan sahibi kalp buna razı olabilir ki? Bir “ideal” uğruna, yıllarca tırnaklarıyla kazıyarak hayatını kazanmak zorunda kalan bendenizin “hakkına” ulaşması için bir şeyler yapılması bu kadar zor mu?
İdealimden yine de vazgeçmedim Sayın Bakanım çünkü 3-4 aydır bakanlığınıza bağlı, evimden 40-45 kilometre uzaklıktaki köy okullarında ücretli/vekil öğretmenlik yapmaktayım, sırf idealime ulaşmak için. Bundan da şikâyetçi değilim ancak ücretli/vekil öğretmenlik görevimden aldığım maaş ile ancak gıda masraflarımı karşılamaya çalışmaktayım. Ne var ki bir üniversitedeki yüksek lisans eğitimime maddi sıkıntılarım sebebiyle devam edemiyorum çünkü bakanlığınız atama yönetmeliğine göre istifa etmiş bir memur olduğumdan Kpss’ den en yüksek puanı alsam bile öğretmenlik görevime atanma şansım yok.
Şuan bir gecekonduda oturmaktayım, her sabah 40 dakika yol yürüyor daha sonra 45 dakikada otobüs yolculuğu yapıp en nihayet vekâleten devam ettiğim okuluma ulaşıyorum. Her gün “acaba bugün asil bir öğretmen geldi mi” endişesi içinde iniyorum servisten. Bütün bunlara rağmen yine de şikâyet etmiyorum halimden ancak yüksek lisans eğitimimi devam ettiremiyorum çünkü söz konusu vekillik görevimden elde ettiğimiz gelir malumunuzdur.

Lütfen memurluktan istifa etmiş öğretmen adaylarının önündeki açıktan atama engelini kaldırınız veya kontenjan sınırını rahatlatınız yahut da bizlere de kpss sonucu ile atanma hakkı tanıyınız. Bitsin bu ızdırabımız.
Takdir edersiniz ki bir öğretmen, bir akademisyen hiç ama hiç kolay yetişmiyor ve yürürlükteki uygulamaya bir çare getirilmezse bir akademisyen hatta bir öğretmen mesleğine başlayamadan yok olacak. Belki de diğer yüzlerce kader arkadaşıyla birlikte...

Gereğini işbu Beyaz Dilekçem ile takdirlerinize arz ederim.